dag 11: Death Valley (zondag 13 juli)

Vanmorgen ging heel vroeg de wekker. Ongemerkt ben je toch nog veel tijd kwijt aan het klaarmaken, maar toch is het ons gelukt om op tijd weg te komen. Gisteren hebben we het weer horen onweren en daar zagen we al snel de gevolgen van. Al vaak hebben we tijdens onze reis gehoord van flooding gevaar. Het gevaar van overstroming, zelfs als het een stuk verderop regent. Opeens zagen we midden op de weg een bordje met flooding staan. En toen zagen we inderdaad allemaal stenen en zand over de weg liggen. Erg voorzichtig verder gereden. Regelmatig zagen we stukken waar het water stenen over de weg had gevoerd. Even verder kwamen we een machine tegen die de stenen aan de kant schoof. We waren dus zo vroeg op pad dat de weg nog niet schoongemaakt was. Maar nu hebben we wel met eigen ogen kunnen zien dat het flooding gevaar niet onderschat mag worden.
Toen we de afslag naar Furnace Creek namen kwamen we stukken tegen die nog veel erger overstroomd waren. Hier lagen ook nog diepe plassen op de weg. Zijn wij in de woestijn ligt er gewoon water! Hier waren ze ook bezig met opruimwerkzaamheden.
Als eerste zijn we naar Devils Golf Course gereden. Dit is een gebied met zoutrotsen. Als het heet is dan hoor je het zout barsten. Omdat wij erg vroeg waren was de temperatuur nog aangenaam en hoorde je dus niks.
We zijn doorgereden naar Badwater. Dit is het laagste punt van de VS. Het is een enorme zoutvlakte, waar soms nog wel wat water op ligt. De regen van vannacht heeft de bovenlaag van het zout opgelost dus kon je niet heel mooi de stukken zout zien zoals je ze soms op foto's ziet.
Toen we naar het noorden reden, kwamen we langs Artists Drive. Dit is een eenrichtingsweg dat dwars door de bergen gaat. Halverwege kom je Artists Palette tegen. Dit zijn rotsen met prachtige kleuren.
Toen we stopten bij het museum zagen we door de bosjes een vos lopen. Helaas lukte het niet om hem op de foto te zetten.
We zijn verder gereden naar Sand Dunes. Een van de weinige plekken in het park dat lijkt op de woestijn zoals je het mischien zou verwachten. Alhoewel de temperatuur meeviel was de wandeling naar de duinen best zwaar. Je kon er dus ook niet te lang rondlopen. We hebben daar veel hagedissen gezien. Ook eentje die met hoge snelheid over het zand liep.
We zijn toen helemaal dwars door het park gereden om uiteindelijk bij Owens Lake aan te komen. Dit meer is vrijwel helemaal droog, omdat Los Angeles het water nodig heeft. De weg die we wilden nemen was ook afgesloten vanwege flooding dus werd de rit door het desolate gebied nog langer. Toen we een wegrestaurantje tegen kwamen waren we blij dat we even uit de auto konden. Echt weer zo'n typisch Amerikaanse diner. Wel goed en lekker gegeten. Uiteindelijk zijn we in Bishop aangekomen waar we een motel hebben genomen. Morgen gaan we weer verder.

hotel: Super 8 Motel
maximum temperatuur: tussen de 76F en 100F, tussen de 24C en 38C
afstand gereden: 269 mijl, 433 km